Ana Vintur: Žena koja je promenila svet mode i postala jedna od najmoćnijih figura modne industrije SLAVI 77. ROĐENDAN

Smatra se jednom od najuticajnijih ličnosti modne industrije. Promenila je način na koji javnost doživljava modu, oslanjajući se na popularnu kulturu, poznate ličnosti i pružajući podršku mladim, nedovoljno afirmisanim dizajnerima.

Vintur je i danas aktivna u humanitarnom radu i zalaganju za društveno važne teme, među kojima su prava LGBT+ zajednice i ravnopravnost u modnoj industriji, piše National Women's History Museum.

„Veoma je važno da deca razumeju da žene rade i da ih to ispunjava. To ne znači da ih zbog toga manje vole ili da im je manje stalo do njih.“

- Iz intervjua sa Ejmi Laroka za magazin The Cut.

Rani život

Ana Vintur rođena je 3. novembra 1949. godine u Londonu, u porodici Čarlsa Vintura i Elenor Trego Bejker. Pisanje i novinarstvo bili su deo porodične tradicije. Njen otac bio je ugledni novinar i urednik londonskog lista Evening Standard, majka filmska kritičarka, dok je njen brat kasnije postao politički urednik britanskog lista The Guardian.

Još kao devojčica pokazivala je veliko interesovanje za modu. Tokom školovanja u North London Collegiate School često je kršila pravila oblačenja tako što je skraćivala suknje. Obožavala je magazin Seventeen, koji joj je baka svakog meseca slala iz Sjedinjenih Američkih Država.

Njen otac podržavao je njena interesovanja, pa joj je već sa 15 godina pomogao da dobije prvi posao u modnoj industriji, u londonskom butiku Biba.

Prvi koraci u modnom novinarstvu

Ana Vintur je odrastala šezdesetih godina prošlog veka u Londonu, u vreme velikih promena u modi i položaju žena u javnom životu. Često se prisećala buntovne atmosfere tog perioda. Među modelima i modnim ikonama sa kojima je tada dolazila u kontakt bila je i Grejs Kodington, koja će kasnije postati njena dugogodišnja saradnica.

Školu je napustila sa 16 godina i započela program stručnog osposobljavanja u robnoj kući Harrods, jednoj od najpoznatijih londonskih trgovina. Pohađala je i nekoliko kurseva mode na obližnjem koledžu.

Godine 1970, nakon spajanja britanskih izdanja magazina Harper's Bazaar i časopisa Queen i njihovog organizacionog restrukturiranja, dobila je priliku da započne karijeru u modnom novinarstvu kao urednička asistentkinja.

U Njujork se preselila 1975. godine, gde je postala mlađa modna urednica magazina Harper's Bazaar. Međutim, njeni modni editorijali, poznati po komplikovanoj produkciji i zahtevnim fotografskim konceptima, nisu naišli na odobravanje nadređenih, pa je nakon samo devet meseci dobila otkaz.

Narednih godina radila je za nekoliko ženskih magazina, uključujući i manje, tek pokrenute publikacije, a potom i za ugledni New York. Ipak, njen profesionalni san bio je da jednog dana radi za Vogue.

Vogue: Revolucija u svetu mode

Taj san počeo je da se ostvaruje 1983. godine, kada ju je Vogue angažovao kao svoju prvu kreativnu direktorku.

Dve godine kasnije postala je urednica britanskog izdanja magazina Vogue, gde je imala veliku slobodu u uređivanju i nastojala da ga prilagodi potrebama savremene žene.

Nakon kratkog angažmana na mestu urednice magazina House & Garden, 1988. godine preuzela je funkciju glavne i odgovorne urednice američkog izdanja časopisa Vogue.

Već njen prvi potez pokazao je da namerava da promeni dotadašnja pravila modne industrije. Na naslovnoj strani novembarskog izdanja iz 1988. godine našla se manekenka u farmerkama, fotografisana na ulicama Njujorka, umesto u raskošnoj, pažljivo režiranoj modnoj kombinaciji kakve su krasile naslovnice magazina tokom sedamdesetih i prve polovine osamdesetih godina.

Promena je bila toliko radikalna da su zaposleni u štampariji, kada su videli naslovnicu, pozvali redakciju da provere da li je došlo do greške.

Jedna od najznačajnijih promena koje je uvela bila je prihvatanje poznatih ličnosti kao modnih uzora i njihovo sve češće pojavljivanje na naslovnim stranama magazina. Umesto da se oslanja isključivo na supermodele, kako je to ranije bio običaj, Vintur je počela da na naslovnice dovodi glumce, muzičare, sportiste, političare i druge javne ličnosti.

Godine 1995. postala je jedna od predsedavajućih organizacionog odbora humanitarne večeri Costume Institute Benefit u njujorškom Metropoliten muzeju umetnosti, poznatije kao Met Gala.

Nastavila je tradiciju svoje prethodnice na čelu Voguea, Dajane Vriland, koja je 1973. godine transformisala skromnu humanitarnu večeru za prikupljanje sredstava za muzej u događaj koji objedinjuje umetnost, modu i popularnu kulturu.

Vintur je dodatno iskoristila uticaj poznatih ličnosti i popularne kulture, pretvorivši Met Galu u jedan od najznačajnijih i najpraćenijih događaja u svetu mode i šire popularne kulture.

Uticaj i humanitarni rad

Tokom svog dugogodišnjeg rada u magazinu Vogue, Ana Vintur postala je jedna od najmoćnijih i najuticajnijih osoba modne industrije.

Brojni dizajneri, među kojima je i Džon Galijano, isticali su koliko je njena podrška bila značajna za početak i razvoj njihovih karijera. Zahvaljujući njenom uticaju i preporukama, pojedini dizajneri dobili su priliku da vode neke od najprestižnijih modnih kuća.

Tokom rada u Vogueu osnovala je, u saradnji sa američkim Savetom modnih dizajnera (CFDA), fond koji pruža finansijsku i profesionalnu podršku mladim modnim kreatorima na početku karijere.

Iako više nije glavna i odgovorna urednica američkog Voguea, Vintur je ostala jedna od ključnih figura modne industrije. Obavlja funkciju poverenice Metropoliten muzeja umetnosti u Njujorku i predsedavajuće Met Gale, koja je za potrebe Instituta za kostime prikupila više od 50 miliona dolara.

Posebno se angažovala i u pružanju podrške LGBT+ zajednici, za čije je programe i istraživanja AIDS-a prikupila više od deset miliona dolara. Njeno zalaganje za ravnopravnost i veću zastupljenost različitih društvenih grupa ostaje važan deo njenog javnog i humanitarnog delovanja.