Proslavila se u filmu "Prohujalo s vihorom", bolovala od BIPOLARNOG POREMEĆAJA, pa doživela još tužniji KRAJ!

Vivijen Li, jedna od najblistavijih zvezda zlatnog doba Holivuda, rođena je 5. novembra 1913. godine u Dardžilingu, u Indiji, u porodici britanskih državljana. Njeno pravo ime bilo je Vivijan Meri Hartli, a put ka glumi započela je još u školskim danima, nakon preseljenja u Englesku. Od najranijeg doba pokazivala je izuzetnu disciplinu, sofisticiranost i ambiciju – osobine koje su je kasnije izvele na sam vrh svetske kinematografije.

Prvi koraci i uspon

Vivijen je karijeru gradila na britanskoj pozorišnoj sceni, a svet filma osvojila je zahvaljujući retkoj kombinaciji lepote, elegancije i ekpresiji u glumi. Prvu veću pažnju privukla je ulogama u britanskim filmovima 1930-ih, ali globalnu slavu stekla je 1939. godine ulogom Skarlet O’Hare u čuvenom filmu "Prohujalo sa vihorom". Ova uloga joj je donela Oskara za najbolju glumicu, a već tada je proglašena za jednu od najlepših žena na svetu.

Kasnije je briljirala i ulogom Blanš Diboa u filmu "Tramvaj zvani želja" (1951), za koju je osvojila svoj drugi Oskar. Kritika je hvalila njenu dubinu, ranjivost i sposobnost da prikaže kompleksne emocije, što ju je zauvek svrstalo među najveće glumice 20. veka.

Ljubavni život i skandali

Vivijenin privatni život često je bio jednako dramatičan kao i njene filmske uloge. Prvi put se udala 1932. godine za Herberta Li Holmana, s kojim je dobila ćerku. Ipak, strastvena i burna ljubav prema kolegi Lorensu Olivijeu, jednom od najvećih engleskih glumaca, obeležila je čitavu jednu epohu. Njihova romansa počela je dok su oboje bili u brakovima, što je izazvalo veliki skandal u tada konzervativnoj britanskoj javnosti.

Venčali su se 1940. godine i postali najslavniji glumački par svog vremena. Ipak, strast koju su delili bila je praćena jednako snažnim sukobima, ljubomorom, kreativnim rivalitetom i napetim porodičnim odnosima. Razveli su se 1960. godine, a Vivien nikada nije u potpunosti prebolela taj raskid.

Što se tiče ljubavnog života posle Olivijea, i tu je postojao prostor za tračeve. Iako je javnost često pripisivala neverstva Olivijeu, i Vivijen je bila meta glasina - od kratkih romansi s kolegama do priča o emotivnoj vezi sa mlađim glumcem Džekom Merivaleom, koji će na kraju postati njena najveća podrška u poslednjim godinama života. On nije bio samo romantični partner, već čovek koji je pokušavao da je zaštiti od same sebe, od bolesti koja ju je lomila i od sveta koji je nikada nije razumeo do kraja.

Borba sa zdravljem

U središtu tog odnosa, ličnog i profesionalnog, začela se borba koja je polako rušila Vivijen. Sa jedne strane, obožavana od publike i slavljenja kao jedna od najlepših žena svog vremena, a sa druge, u privatnom životu vodila je borbu sa bipolarnim poremećajem, tada nepoznatim i gotovo neshvatljivim. Njeni napadi depresije, praćeni periodima manične euforije, dovodili su do burnih scena u kući i na setu. Znala je da nestane usred snimanja, da plane bez razloga, da u naletu ljubomore optuži Olivijea za izdaju, ili da ga u besu verbalno i fizički napadne. U eri kada se o mentalnom zdravlju ćutalo, Vivijen je postala žena o kojoj se šaputalo, a svaki njen ispad otvarao je prostor za još jedan skandal.

Njena borba nije bila samo psihička. Tuberkuloza, koja je godinama potkopavala njeno zdravlje, dodatno ju je iscrpljivala. Česte hospitalizacije, tretmani elektrošokovima, periodi izolacije i povlačenja iz javnosti postajali su stalni pratilac njenog života, a svaki povratak u javnost izazivao je spekulacije i komentare o tome „u kakvom je stanju ovoga puta“.

Na kraju je i preminula od tuberkuloze, 8. jula 1967. godine, u 53. godini života.