Vernici koji vreme računaju po gregorijanskom kalendaru danas proslavljaju Uskrs

Vernici Rimokatoličke crkve i drugih zapadnih crkava koji vreme računaju po gregorijanskom kalendaru danas proslavljaju najveći i najstariji hrišćanski praznik u spomen na uskrsnuće Isusa Hrista, praznik koji simbolizuje pobedu života nad smrću.

Vaskrsenje Gospoda Isusa Hrista, kako se taj praznik označava u kalendaru Pravoslavne crkve, odnosno Uskrs - Vazam u rimokatoličkom kalendaru, ili samo Uskrs, kako ga imenuju protestantska, anglikanska, luteranska, baptistička ili druge zajednice nastale reformacijom Rimokatoličke crkve, slovi za praznik nad praznicima, jer predstavlja samu suštinu hrišćanstva.

Uskrsnuće sina Božijeg temelj je hrišćanske vere, obnova života, simbol neuništivosti duha na kome počiva vera u Boga.

Prema hrišćanskom verovanju, Hrist je uskrsnuo trećeg dana posle smrti. Prema jevanđeljima, događaj se zbio na Isusovom grobu, a radosnu vest je ženama mironosicama saopštio arhanđel Gavrilo.

Praznik započinje odlaskom na svečanu službu, koja podseća da je Isus Hrist, Mesija, koji se ovaplotio od Duha Svetoga i deve Marije i postao čovek, došao u ovozemaljski život da bi svojom žrtvom na krstu spasio sav ljudski rod od greha, a potom je uskrsao iz mrtvih.
Običaj je da vernici na uskršnju misu ponesu uskršnja jaja i hranu, koje sveštenik zatim blagoslovi.

Za Uskrs, svuda je uobičajeno bojenje jaja, prvenstveno u crvenu boju, koja predstavlja simbol novog života.

Prema predanju, prva jaja je caru Tiberiju poklonila Marija Magdalena, koja je u Rim došla sa porukom o vaskrsenju.

Jaje je simbol obnavljanja prirode i života i, kao što badnjak goreći na ognjištu daje posebnu čar božićnoj noći, tako uskršnje crveno jaje znači radost i za one koji ga daju i za one koji ga primaju.

Uz bogatu trpezu okuplja se porodica, kreće u zabavnu potragu za skrivenim jajima, negde se nadmeću za najjače.

Ovaj veliki praznik doneo je i veliki broj običaja koji se razlikuju od zemlje do zemlje.
To je ujedno i najstariji hrišćanski praznik, koji se praznuje još od prvih vremena hrišćanstva, a u crkvenom kalendaru nema fiksni datum.

Glavni je pokretni praznik i na osnovu njegovog datuma određuje se kada će biti drugi pokretni verski praznici.

Na Prvom vaseljenskom saboru, održanom u Nikeji 325. godine nove ere, Crkva je ustanovila da se on praznuje u prvu nedelju koja dolazi iza punog Meseca, a koji se pojavljuje posle prve ravnodnevnice, s tim da to ne može biti pre 4. aprila, niti posle 8. maja.

Danas ovakav kanonizovani princip određivanja datuma Uskrsa primenjuju pravoslavne crkve, odnosno crkve koje su ostale na ortodoksnoj liniji.

Rimokatolička crkva je taj princip napustila 1583. godine i uvela određene modifikacije u odnosu na princip Nikejskog sabora, a to su prihvatile protestantske zajednice.

 

Komentari (0) Ostavi komentar