Ukinuta oslobađajuća presuda Kaliniću za pokušaj bekstva

Ukinutom presudom pripadnik sudske straže Ninoslav Strahinić bio osuđen na godinu dana zatvora, a njegov kolega Nenad Mitrović bio je oslobođen, tako da cjhe se I oni ponovo naći na optuženičkoj klupi.

Presuda je ukinuta zbog povreda odredbi Zakonika o krivičnom postupku.

U odluci Apelacionog suda se podseća da je Strahinjić bio proglašen krivim što je kao stražar u pritvorskoj jedinici u Specijalnom sudu I pored najave Milovanovića u noći 2. i 3. februar 2012. godine propustio da obavlja svoju dužnost.

Milovanović mu je tada rekao da ima deset svojih ljudi ispred zatvora sa „kalašnjikovim" i da je non stop u vezi sa njima, da zna ko od stražara radi i u kojoj smeni radi i da ti ljudi znaju sve, te da ako se nešto desi da se on (Strahinić) skloni u stranu, da se ne sekira i da će dobiti pare.

Potom , 7. februara 2012. godine u noćnim satima tokom druge smene, suprotno Pravilniku o načinu vršenja službe obezbeđenja u ustanovama za izdržavanje kazne zatvora, tako što se veći deo vremena nije nalazio na mestu gde je bio raspoređen, već je to vreme provodio u drugim delovima pritvorske jedinice omogućio Kaliniću i Milovanoviću da izađu iz svojih pritvorskih jedinica.

Kaliniću i Milovanoviću je optužnicom stavljeno na teret da su kao pritvorenici, od druge polovine januara i u februaru mesecu 2012. godine podesnim alatima isekli šipke od zaštitnih rešetki na ulaznim vratima svojih ćelija da bi 7. februara 2012. godine sinhronizovano i po prethodnom dogovoru kroz načinjene otvore izašli iz svojih pritvorskih jedinica.

Sa sobom su poneli improvizovane bonseke, žicu za sečenje metala i metalnu nogaru, nakon čega su došlo do kancelarije u prizemlju u kojoj se nalazio radnik obezbeđenja Strahinjić i obojica mu prišli zahtevajući od njega da ćuti, vezali mu ruke kanapom, a potom ga vezali i za radijator.

Onda su zahtevali od njega da se sam udari što je i učinio, pa su mu stavili jednu čarapu u usta, drugu preko usta, a treću mu vezali preko očiju, nakon čega su stepeništem došli do kancelarije na prvom spratu gde nije bio prisutan stražar, tako da su oni razvalili rešetku u donjem delu prozora, i iskočili u dvorište zgrade.

Za to vreme u blizini zgrade čekala za sada NN lica naoružana vatrenim oružjem, ali su ih uočili pripadnici beogradskog odreda Žandarmerije, sprečili ih u bekstvu, lišivši ih slobode, navodi se u optužnici.

Optužnicom Tužioca za organizovani kriminal Mitroviću je stavljeno na teret da je kao radnik službe obezbeđenja, raspoređen na poslovima pomoćnika vođe smene nevršeći službenu dužnost u vreme bekstva pritvorenika Klinića i Milovanovića propuštao dužni nadzor nad Strahinjićem I još jednim neimenovanim stražarem koga je u vreme pokušaja bekstva pozvao kod sebe u kancelariju znajući da prvi sprat ostaje bez nadzora radnika obezbeđenja i ne vršeći svoju službenu dužnost za vreme bekstva, znajući da je bekstvo u toku jer su mu sve kamere u objektu bile dostupne na monitoru u njegovoj kancelariji.

Na taj način je prema optužnici omogućio Kaliniću i Milovanoviću da neometano u dužem vremenskom periodu preseku rešetke od zaštitnih vrata I kroz otvore izađu iz ćelija, omogućivši im bekstvo na taj način.

Po nalaženju Apelacionog suda osnovano se izjavljenim žalabama ukazuje da je prvostepena presuda zahvaćena bitnim povredama odredaba krivičnog postupka koje se ogledaju u tome da je izreka prvostepene presude protivrečna sama sebi.

Dalje se navodi da su razlozi navedeni u obrazloženju pobijane presude u pogledu odlučnih činjenica nejasni, kao I da ni činjenično stanje nije potpuno utvrđeno.

U odnosu na osuđujući deo prvostepene presude Apelacioni sud smatra da je stav prvostepenog suda kojim se radnje Strahinjića, uz promenu činjeničnog opisa, kvalifikuju kao radnje krivičnog dela zloupotreba službenog položaja neprihvatljiv imajući u vidu da iz činjeničnog opisa radnji koje su optužnim aktom stavljene na teret Strahinjiću proizlaze upravo svi elementi krivičnog dela bekstvo i omogućavanje bekstva licu lišenom slobode u pokušaju.

Takođe se osnovano žalbom Tužica ukazuje da su nejasni razlozi na osnovu kojih je prvostepeni sud zaključio da Kalinić i Milovanović nisu izvršili krivično delo.

U odnosu Mitrovića Apelacioni sud, takođe, nalazi da je prvostepeni sud imao osnova da odbranu Mitrovića detaljnije proveri , navodi se u odluci suda.

Kalinić i Milovanović su inače osuđeni na višedecenijske kazne zatvora za brojna teška krivična dela I zbog suđenja koja su im još u toku nalaze se u pritvoru Okružnog zatvor au Beogradu.

Kalinić je kao pripadnik zemunskog klana osuđen na jedinstvenu kaznu od 40 godina zatvora zbog učešća u ubistvu premijera Zorana Đinđića kao i niz ubistva koja je izvršio kao pripadnik te grupe.

Milovanović je pravosnažno osuđen na 40 godina zatvora u Zagrebu zbog ubistva hrvatskog novinara i vlasnika lista "Nacional" Ive Pukanića i njegovog saradnika Nike Franića, a u Beogradu mu se još sudi za to isto delo.

Milovanović je ranije priznao da su on i Kalinić pobegli iz svojih ćelija, tvrdeći da su to uradili da bi se osvetili čuvarima koji su ih šikanirali, ali da nisu hteli da beže iz zatvora, jer su bili svesni da u tome neće uspeti.

Strahinić i Mitrović su bili dežurni čuvari u pritvorskoj jedinici, kada su 7. februara, oko 5.30 sati, Kalinić i Simović uspeli da izađu iz svojih ćelija 75 i 77 i pokušali da napuste zatvor u Ustaničkoj ulici, ali su ih u tome sprečili pripadnici Žandarmerije koji čuvaju zatvorski kompleks sa spoljne strane.

Kalinić i Milovanović su metalnim testericama prerezali metalne šipke na vratima ćelije, provukli se i izašli u hodnik, gde su savladali Strahinića, popeli se na prvi sprat zgrade, a potom razvalili rešetke i kroz prozor iskočili u dvorište gde su iz "sačekali" pripadnici Žandarmerije.

Tužilaštvo je u optužnici predložilo da se Kaliniću i Milovanoviću kao i čuvaru Mitroviću izreknu maksimalne kazne zatvora od pet godina, a Strahiniću četiri.

Tokom istrage prikupljeni su dokazi protiv okrivljenih, a korišćeni su i snimci sa sigurnosnih kamera koji su već prezentovani javnosti.